bukiet

przed cichym ołtarzem w cieniu złotej monstrancji pomału uklękam by złożyć Ci kwiaty   różę miłości tulipana służby fiołka świętości gerbera wiary stokrotkę radości bratek nadziei żonkila skrytości prymulkę pokory habra cichości goździka powołania krokusa trzeźwości hiacynta ubóstwa mak gorliwości pierwiosnek posłuszeństwa kaczeńca ufności niezapominajkę pamięci lilię czystości irysa otwarcia frezję wierności chryzantemę ciszy giergonię prostoty konwalię skromności nasturcję szczerości anturium prawdy   przewiąż je wstążką promieni z monstrancji by mogły wciąż kwitnąć tak pięknie dla Ciebie

(3. III. 2001 Opole - owoc spowiedzi)