Niezwykły człowiek

Spotkałam człowieka - jak świątynia... Kiedy Go otworzyłam był cały w wersach - jak nieznany poemat... Spotkałam człowieka - jak wszechświat... Kiedy Go przemierzam jest taki głęboki - jak tajemniczy ocean... Spotkałam człowieka - jak łąka w przestworzach... Kiedy po niej kroczę - tyle kwiatów zbieram... Spotkałam człowieka - który jednym palcem potrafi unieść świat... bo jest w Nim natura ptaka... natura powietrza... natura ziemi... natura drzewa... i nieskończony błękit nieba...