10 stycznia 2003

Ty wiesz ja wiem co samotność nazywa się... Ja wiem Ty wiesz czym dla Ciebie ocean miłości jest...
To bardzo tajemnicze, prawdziwe i szczere... więc teraz pozwólcie, że ja coś napisze...
Pamiętasz jak dziecko uśmiecha się widząc kochana osobę, pamiętasz jak jego oczy błyszczą z radości tak
i ja i Ty jesteśmy szczęśliwi mając dusze i serce...
Jest ocean samotności, pragnień i zdarzeń... Jest ogromny i taki niespokojny... Czasem właśnie jak to dziecko uśmiecha się a czasem jak właśnie serce rozdarte rozrywa się...
Czasem myślisz nie - nie dam rady... a czasem jesteś twardy jak głaz... ale cały czas każdy ma taki ocean miłości...

Jest taki blask słońca co powoduje na twarzy uśmiech jest taki blask księżyca co daje nadzieje...
ale nie zapomnij że jest taki dzień co nie odda ci tego co jest w Tobie najważniejsze... Ukaże wszystko co powinno być - wszystko co dobre i złe.
Czym jest dobro a czym jest zło... Co jest miłością a co cierpieniem... Zawsze jest wiele odpowiedzi czasem mogą one być niezrozumiałe a innym razem bardzo ciekawe... ciągle coś nowego, tajemniczego
i niepewnego...

Ale chyba to właśnie jest całe życie - jedna wielka niewiadoma.
To jest piękne a zarazem dręczy mnie... Czasem chce wiedzieć a innym razem obawiam się tego, wszystko jest nowe a zarazem stare bo przeżyłeś to kiedyś...
Jest coś w nas co pozwala na wiele ale jednocześnie jest coś co blokuje...
A co to jest hmmm... może to coś co ja mam w sobie i czego nie rozumiem...
Ocean mojego życia dziś jest spokojny... a na długo...
Boje się, że przyjdzie sztorm i zniszczy to co spokojem nazywa się...