25 stycznia 2003

Gdzieś gdzie kończy się dzień a zaczyna się noc na małym wzniesieniu stoi mały szklany domek a w nim mieszkają dwa serduszka.
Jedno z serc należy do mężczyzny rosłego i wiecznie uśmiechniętego a drugie należy do kobiety.
Dwa serduszka są razem, pielęgnują się nawzajem, każdy dzień blaskiem słońca witają.
Tak żyli wiele dni i wiele nocy ale serce mężczyzny rwało się do zwiedzania reszty świata.
Chciało zobaczyć to wszystko co promyki słońca opowiadały co gwiazdki szeptały, chciało dotknąć nowych rzeczy, poczuć w sobie coś nowego i świeżego.
Z nowym dniem serce mężczyzny opuściło szklany domek pozostawiając w nim serce kobiety.
Wyruszyło w długą, nieznaną drogę...
Serce kobiety wpatrzone w oddalające się serce, które było dla niej takie ważne, jedyne i te, które zawsze było kiedy budziła się i zasypiała - teraz serce kobiety zostało samo.
Serce mężczyzny powoli idąc zwiedzało wiele gór wiele lasów i wiele wód przepłynęło aż dotarło do małej wioski gdzieś na drugim końcu świata.
Zatrzymało się na dłużej... Spojrzało na wszystko mu nieznane i postanowiło poznać inne serca....
Inne zwyczaje i inne przyzwyczajenia.
Zamieszkał w domku opuszczonym przez jakieś inne serca.
Z dnia na dzień uczył się wiele. Po kilku tygodniach potrafił już wyrażać to co miał
w sobie, uczył innych tego co ścieżki życia próbowały mu kiedyś pokazać...
Serce mężczyzny zapomniało już o opuszczonym sercu kobiety, które zostało gdzieś bardzo daleko
w szklanym domku i czekało na mały znak na powrót serca mężczyzny...
Nadeszła noc otulając całe miasteczko snem - serce mężczyzny zasnęło.
Nagle w ciemnym domku łuna światła rozświetliła sypialnie serca mężczyzny a w oddali stało serce kobiety
i powtarzało:

Serce mężczyzny kochało serce kobiety ale tak szybko zapomniało... czy te chwile spędzone w małym szklanym domku nic nie znaczyły.
Serce kobiety odeszło znów zapanowała ciemna i głucha noc a serce mężczyzny już do pierwszych promieni słońca nie zasnęło - rozmyślało o tym wszystkim co przydarzyło się w nocy.
Zadumane serce, rozdarte serce tęskniące do serca kobiety ale nie potrafiące zostawić tego wszystkiego co zdołało tu na nowo zdobyć.
Trwało to kilka dni, nocne powtarzanie serca kobiety i zaduma serca mężczyzny.
Dwa serca rozdarte sobą - ale jedno i drugie nie potrafiło zdecydować za drugie co jest ważniejsze miłość czy przyzwyczajenie...
Pewnej nocy serca spotkały się w oddali na polanie. W blasku księżyca przytuliły się mocno do siebie poczuły swoje bicie, ciepło. Stały się jednością, spojrzały na siebie
i szeptają:
 
Niech słowo Kocham jeszcze raz usłyszę
Niech je w sercu wyryje i w myśli zapisze...
 
Te słowa powtarzali do rana przytuleni do siebie...
Dwa serca chwyciły się za dłonie i powędrowały w dalszą drogę. Promyki słońca prowadziły serca w nieznane ale one nie obawiały się niczego chwyciły się jeszcze mocniej i objęci ruszyli w nową drogę ich życia...